...สแตนด์ล้น คนจุฬา...

ตอนที่ได้ยินครั้งแรกไม่เชื่อว่ามันจะเกิดขึ้นจริง!!!

สแตนด์จุฬาเต็มตั้งแต่บ่ายโมงครึ่ง

.

ทำไมมันถึงได้เวอร์ขนาดนี้ ไอ้เราก็อุตส่าห์ไม่รีบมากเพราะปีที่แล้วกว่าจะเต็มก็ 4 โมงเย็น เลยคิดว่ายังไงมันก็คงทัน เมื่อคืนก่อนไปแพ็คถุงยังชีพของสแดนด์มา เหนื่อยมากก กลับถึงหอก็ตี 4 ครึ่งได้ปีนี้เกิดความผิดพลาดทางเทคนิก โคกันไม่ดีทำให้เสร็จเช้าเลย (ปีที่แล้วตี 2 สนามก็ร้างแล้วอ่ะ)รีบตื่นตั้งแต่ 9.30 จะได้ไปขึ้นสแตนด์ก่อน แต่เพื่อนที่นัดดันมาได้เร็วสุด 13.30!!!

และแล้วเป็นไง.....อดครับท่าน.....หมวกลี + กระเป๋าลีที่เล็งไว้ตั้งแต่เมื่อคืนว่าจะต้องมาเอาบนสแดนด์ให้ได้ ก็เป็นอันว่าชวดไปเลยงานนี้ ปณิธานที่จะขึ้นสแตนด์ตลอด 4 ปีเป็นอันต้องโดนเบรคไว้ซะได้ เจ็บใจนัก TT[]TT

ครั้งนี้ที่คนขึ้นเยอะเพราะมันเป็นฝั่งร่ม และก็ PR ดีมากๆ แต่เหนือสิ่งอื่นใดก็คือ

หมวก+กระเป๋าลี มันน่าดึงดูดยิ่งนัก -*-

ครั้งนี้มีหลายคนต้องผิดหวัง มานั่งรอแต่ว่าไม่ได้เข้าไปด้วย อดของดีไป ส่วนทางธรรมศาสตร์ปีนี้คนเยอะก็จริง แต่ทำไมมันเดินไปเดิมมาไม่ยอมขึ้นกันก็ไม่รู้ เลยแปลอักษรรับธรรมจักรไม่ทันไปตามระเบียบ

ผลบอลปีนี้นับว่าสูสีคู่คี่มากๆเลย แต่แอบรู้สึกว่ามันล๊อคยังไงก็ไม่รู้สิ อืม -*- หรือว่าเราคิดไปเอง ตอนครึ่งแรก จุฬานำ 1-0 แล้วธรรมศาสตร์มาตีเสมอได้จากลูกโทษของธวัชชัย เป็นลูกส่งท้ายการแขวนสตั๊ดคู่ชีพที่พลีเหลือดเลืองแดงมานับ 12 สมัย

วันนี้คนเยอะมากมาย งานสนุกดีมากๆ เราเป็นฝ่ายเชียร์เวียนทำเสร็จไปก่อนงานแล้ว ก็เลยไปประชดชีวิตนั่งอัฒจันทร์ร่มก็ได้ หึๆ ได้เนียนฟรีกับพี่สาว บรรยากาศโดยรวมโอเคเลยอ่ะ แต่เสียดายที่ไม่มีภาพตอนนั่งสแตนด์

เพื่อนมันชวนไปต่อที่นั่งเล่น ว่าจะไปแล้วแต่ขี้เกียจ + สำเนียกได้ว่าพรุ่งนี้ต้องตื่นเช้าไปแข่งกีฬามหา'ลัย (เทควันโด) ที่มศว. องครักษ์ ไม่งั้นสงสัยไม่ตื่นแน่ๆ - -" เลยกลับมาหอ เล่นเกม แล้วก็อัพบลอคนี้แหล่ะ

ปีหน้าได้เห็นดีแน่ แล้วเราต้องเจอกัน จะขึ้นให้ได้...โอ้ส

.

ชั่วดินฟ้า
.
ธรรมศาสตร์ จุฬาฯ เราสามัคคี
เราต่างผูกไมตรี กันมั่นไว้
เช่นพี่เช่นน้องเราร้องเริงใจ
เรารักกันไว้ชั่วดินฟ้า
ใครอาจมาหยาม ความสามัคคีเรา
เรายืนเคียงเข้าร่วมฟันฝ่า
เกียรติเราเชิดชูให้รู้กันทั่วหน้า
ธรรมศาสตร์ จุฬาฯ ลือชื่อไกล
เราคล้องแขนกัน รักกันดุจน้องพี่
รักษาไมตรีกันมั่นไว้
ชมพูงานแข่งเหลืองแดงพริ้วเคียงใกล้
ธงชัยพาใจเราคู่กัน

ปล. ภาพงานไว้รอวันเสาร์หน้าละกัน ต้องไปอยู่แถวทุ่งรังสิตตั้งแต่ 21-25 เลย แง่มๆ ไกลได้อีก *[]*

ดูภาพครั้งที่ 62 ไปพลางๆก่อนละกัน

http://kaitoudark.exteen.com/category-Activities/page-6

...และแล้วในที่สุดก็มาถึงวันที่ทุกคน ชาวจามจุรี-ลูกแม่โดม ได้รอคอย....

.

**งานฟุตบอลประเพณีจุฬา-ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 62**

**62^nd CU-TU Traditional Football**

.

คืนก่อนวันงานได้ไปเป่าลูกโป่ง เปิดเพลต ทำซุ้มประตูทางเข้าที่สนามศุภฯ (ไปกับเพื่อนวิดยาที่หอยู) โดนทักว่าเป็นเด็กวิดยาอีกแล้ว ก๊ากๆ เดินกันมาจากหอยูตรงสามย่าน ทำกันตั้งแต่เลิกเรียนยัน 6 โมงเช้า!!! (จะเรียกว่าทำโต้รุ่งกันก็ไม่ผิดอ่ะนะ) คืนนั้นไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลย ตากลวงโบ๋

[สาวๆวิดยานั่งทำซุ้มประตู 5 กัน]

[นนท์ เดะวิดยา เฮดงานครั้งนี้!!]

[เจ้าแม่จำเนียน กลายร่างเป็นเด็กวิดยาค้า]

[ตอนนี้ก็ตี 2 กว่าๆแล้ว แต่กล้องเราสว่างเวอร์ๆอ่ะ - -"]

[ห่านดินกินหญ้า ห่านฟ้ากิน...ยุง]

[บอล วิดยา Chem-Tech เดะหอในชมรมแสงสี เวทีข้างๆ]

[ขวดน้ำทีเรียงไว้เพื่อออออ???]

[รูปพระเกี้ยว งามๆมากๆโดย"หนอ"]

[หน้าตาซุ้มประตู 5 ของจุฬาที่เสร็จแล้ว]

[แสงจันทร์ยามค่ำคืน สวยมากๆเลย ^^]

และแล้วเราก็เข้าไปเก็บภาพสนามศุภฯยามไร้ผู้คน สวยงามมากมาย >< ตอนนั้นตี 2 กว่าๆ อากาศเย็นสุดๆไปเลยอ่ะ สาดภาพกระจาย......

[สนามศุภชลาศัย]

[สแดนด์จุฬาที่ผลิกเพลตเสร็จแล้วเหมือนกัน]

[ตอนไปถ่ายใกล้ๆโดนเดะมธ.แซวอีก - -" แต่สวยมากๆขอบอก]

เมื่อสาดกล้องไปรอบๆแล้ว ก็ได้เวลาแห่งการ....รั่ว....ตามสไตล์เด็กคอสอย่างพวกเราที่รักการรั่วเป็นชีวิตจิตใจ หึๆ พอได้ฤกษ์แล้วก็ไปถ่ายกันกลางสนามบอลเล้ย เอิ๊กๆ ไอ้เราก็นึกว่าไม่มีคนอยู่ เลยทำเต็มที่ ไปๆมาๆดันได้ยินเสียงหัวเราะอะ O.O" คือยังมีกลุ่มคนนั่งอยู่หลาย เขาหัวเราะใหญ่เลย ก๊ากๆ อายฟ่ะ -*-

[Erioru เพื่อนซี้เราก็ไปรั่วด้วยกัน]

[Hier...Thammasart!!!]

[สานฝันสู่เส้นชัย สู้เขาทาเคชิ!!]

[พี่มากขา~~~รอข้าฯด้วยยยยยย]

[ปลดปล่อยพลังงงงง โอ้สส]

[ม่ายน้า ธรรมศาสตร์สุดที่ร้ากกกกก]

เมื่อรั่วเสร็จแล้วก็รีบจ้ำออกมาด้วยความอายอย่างสุดซึ้ง >*< ก๊ากๆ แถมออกมาก็โดนพี่วิทย์-กีฬาแซวอีก โฮกกก มันจะอะไรกับเรานักหนา.......ได้ฤกษ์เก็บกวาด เตรียมตัวกลับหอไปอาบน้ำแล้วไปไลน์คนต่อ แวะเต้นแอโรบิคเล็กน้อยด้วย (พวกเดะวิดวะที่ทำแสงสีก็มาเต้นด้วยกัน ฮาสุดๆอ่ะ เอิ๊กๆ)

งานนี้เราไม่ได้สมัครสต๊าฟส่วนกลางไป เพราะทำ "ถนนนี้สีชมพู" ของคณะรัดสาด ที่อบจ.มอบหมายให้ทำมา โดยหลักๆแล้วก็เป็นการไลน์คนจากแต่ละคณะมาเดินพร้อมกันไปขึ้นสแตนด์ที่สนามศุภฯนะ หึๆ เราโดนจับไปไลน์เด็กวิดวะ คณะบ้านใกล้เรือนเคียงของเรานี้เอง อิอิ (เจอเพื่อนๆพี่ๆวิดวะที่รู้จักตรึมเลย)

[ลานเกียร์ แหล่งซ่องสุมเดะเถื่อนๆ]

[ตุ๊กตา เพื่อนรัดสาดที่ไปด้วยกัน]

[เพือนวิดวะเห็นแล้วยังบอกเลยว่า "เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าลานเกียร์สวยขนาดนี้อ่ะ"]

[ถ่ายคู่กะพี่อาร์ต เสดสาด#3 เด็กหอยู]

[พี่อาร์ต ตัวแทนนิสิต ปู่รหัสเพื่อนเราเอง]

[พี่กี้ เฮด วิดวะ#2 จี้โดยกำเนิด]

[กลุ่มเพื่อนๆเราเด็กวิดวะยกสเรี่ยง(ที่ซาราห์จะนั่งเค่อะ)]

[สาวๆรัดสาด น่ารักมั้ยค้า ^^]

[ถนนนี้สีชมพู เดินไปสนามศุภฯ]

[บรรยากาศหน้าประตู 5 ทางขึ้นสแตนด์]

[ถุงยังชีพกองเ็ป็นภูเขาเลย]

[หนุ่มรัดสาด พรีเซนเตอร์เสื้อสต๊าฟ]

[โน้ต บัญชี หอยู]

[ไม่มีคำบรรยาย....]

[เขม เพื่อนที่เรียนญี่ปุ่นด้วยกัน]

[พี่ปืน ประเวศน์ยิม (พี่เทคบ้านรับน้องเราเอง)]

ขึ้นสแตนด์แปลอักษรตั้งแต่เที่ยงตรง!! บ้าพลังมากมายแดดร้อนจอร์จมากๆ ตัวดำเมี่ยงเป็นหมู BBQ เลยอ่ะ เพราะตอนนั้นเพลตที่เป็นตะแกรงเหล็กโดนหน้าแข้งเต็มๆขอบอก จ๊ากส์ >O< ร้อนนนนนนนนนน ตัวดำทันตาเห็นเลย

จากการสังเกตของเราอ่านะ ประชากรที่ขึ้นสแตนด์ ผู้หญิง 85% กระเทย+เกย์ 10% และชายแท้ 5% คือมันน้อยจอร์จมากๆ เพราะส่วนใหญ่พวกนั้นจะไปขึ้นสแตนด์ที่จ่ายตังค์นั่งดูบอลกัน จริงๆแล้วเราก็อยากดูบอลอ่ะ พลาดหลายตอนเลยเพราะเพลตบังตา ก๊ากๆ แต่ว่าข้อดีก็คือ ภาพสแตนด์ฝั่งตรงข้ามจะถ่ายได้ชัดมากๆ แบบว่า มือขวาถือกล้อง มือซ้ายถือเพลตเลย แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือ ซาราห์ (ณ สินกำ ลูกใครบางคน) มานั่งข้างๆเราด้วย โอ้ส แบบว่าแถวเดียวกัน ติดกับเพื่อนเราเลยอ่ะ มาแปลอักษรแค่ 5 นาที แล้วก็จากไป -*-

[โชคดีของเข้าตอนเที่ยงก็คือ Flure]

[แอร์ เบล แตงกวา เพื่อนราชินีบน]

[ขนาดร่มยังเอาไม่อยู่เลยอ่ะ]

["น้องๆ ดูตามโค้ดที่แจกให้นะ"]

[หน้าตาโค้ดที่ใช่แปล]

[อันนี้เป็นเพลตละเอียด 1:16ตะแกรง BBQ อย่างดี]

[เพลต 1:1]

[ในที่สุดสแตนด์ฝั่งจุฬาก็ครบค้า]

[ภาพนี้เหมือนมากๆ ขอเฟิร์ม]

[วงโยฯเด็กม.ปลาย พร้อมเพรียงกันมากๆ ขอบอก]

ต่อไปเป็นภาพแปลอักษรของฝั่ง มธ ไม่มีของจุฬาเพราะถ่ายไม่ได้ (- -") ลำบากสุดๆ ต้องแปลเพลตไปด้วย ก๊ากๆ พอเปลี่ยนที ต้องรีบถ่าย เด๋วเขาเอาลงซะก่อน

[ภาพแรกสุดเลยตอนสแตนด์ยังไม่เต็ม]

[ปูริ่งจุฬา]

[เขาล้อเราว่าเป็น "เสื้อเชียร์แตงโม"]

ปล ตอบกลับไปว่า "มากินเจเหรอ??"

[ใช่เพลตสะท้อนแสง วิบวับสวยมากมาย ><]

[เชียร์ลีดเดอร์จุฬา (61+62)]

[ชอบภาพนี้สุดๆอ่ะ (แต่แอบมีติ่งด้วย เอิ๊กๆ)]

[ใกล้เย็นแล้ว ท้องฟ้าเริ่มมืด]

[ชุดลีดตอนกลางคืน]

[คนทยอยมากกันเยอะกว่าตอนกลางวันมาก]

[สแตนด์ฝั่งถูก โดนแดด]

[สแตนด์ฝั่งแพง ไม่โดนแดด]

[ตอนกลางคืนเปิดไฟ แสงงาม]

[ใครชนะครั้งนี้ ดูเอาเองเลยพี่น้อง]

[แม้แต่เราเองยังขนลุกเลย สปิริตจุฬา-มธ นี้แรงจริงๆ]

.

ชั่วดินฟ้า

ธรรมศาสตร์ จุฬาฯ เราสามัคคี
เราต่างผูกไมตรี กันมั่นไว้
เช่นพี่เช่นน้องเราร้องเริงใจ
เรารักกันไว้ชั่วดินฟ้า
ใครอาจมาหยาม ความสามัคคีเรา
เรายืนเคียงเข้าร่วมฟันฝ่า
เกียรติเราเชิดชูให้รู้กันทั่วหน้า
ธรรมศาสตร์ จุฬาฯ ลือชื่อไกล
เราคล้องแขนกัน รักกันดุจน้องพี่
รักษาไมตรีกันมั่นไว้
ชมพูงานแข่งเหลืองแดงพริ้วเคียงใกล้
ธงชัยพาใจเราคู่กัน

พอดีว่าจะอัพรูปค่าย 5 ซะหน่อย แต่ว่าคงอีกซักพักกว่าจะได้เอารูปลงเครื่องนะ ฉะนั้นก็ดูภาพค่าย 4 สมัยที่เรายังเป็นน้องค่ายไปพลางๆก่อนละกันน้า ^^

จริงๆก็ไม่มีอะไรมาก แค่อยากรำลึกถึงภาพความทรงจำครั้งที่ได้มาเข้าค่ายก็เท่านั้นเอง ถึงแม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาเพียง 4 วัน 3 คืน ... แต่ มันก็เป็น 4 วัน 3 คืน ที่มีความสำคัญต่อเราที่สุดในชีวิตเลยก็ว่าได้ เพราะอะไรนะเหรอ?

เพราะการที่เราได้มีโอกาสมาเข้าค่ายรัดสาดจุฬา#4 ครั้งนี้ เปรียบเสมือนกับจุดพลิกผันในชีวิตของเราเลยก็ว่าได้ จากการที่ยึดมั่นในสิงห์แดง (รัดสาด มธ.) มาตั้งแต่ ม.3 แต่กลับเปลี่ยนใจไปเป็นลูกสิงห์ดำ (รัดสาด จุฬา) ภายในเวลา 4 วัน 3 คืนแทน ซึ่งเหตุผลก็มาจากค่ายนี้แหล่ะ

ด้วยประสบการณ์และความทรงจำอะไรหลายๆอย่าง ทำให้เราตัดสินใจได้ หลังจากที่ลังเลอยู่นานมากว่าจะอยู่ที่ไหนดี และสุดท้ายก็ขอลงเอยด้วยการเป็นลูกเจ้าพ่อสิงห์ดำมาค่ายนี้แล้วทำให้อคติที่เรามีต่อจุฬาลดลงไปเยอะเลย พี่ค่ายทุกคนน่ารักมาก โดยเฉพาะพี่กลุ่มสีส้มของเรา (พี่บอลลี่ พี่อาร์ต พี่น้ำหวาน) เป็นกันเอง แถมยังใจดีอีกต่างหาก (แถมยังจำหน้าเราได้ด้วย หุๆ)

เจนคงจะเก็บภาพความทรงจำช่วงวันเวลานั้นเอาไว้นานๆเลย

[รวมพลเดะ RB : พี่ออม เรา พี่ผักกาด พด]

[ถ่ายกะส้ม เพื่อนสีส้มเราเอง ^^]

[ดูงานที่ทำเนียบรัฐบาลกับพี่ชิมสุดสวย]

[รูปหมู่หน้าที่แถลงข่าว ทำเนียบรัฐบาล]

[พี่สต๊าฟค่าย 4 (บางส่วน)]

[หน้าตึกไทยคู่ฟ้า (สังเกตเดะเนียนกระโปรงแดง)]

[รูมเมทห้องเรา : เรา บี หนิง]

[กลุ่มสีส้ม!! แต่ขาดพี่บอลลี่กะพี่หวานเพราะไม่อยู่]

[พี่อาร์ต ดรีม พี่ปั๊ม ผีบอลลี่ พี่แมทธิว เรา]

[พี่ๆโต๊ะส้ม]

[พี่จ๋า พี่โอปอ พี่แตงกวา เรา พี่อ๋อง]

[มีแต่คนถามว่า "ทอมเหรอ?" (พี่พีทไม่ใช่น้า ><)]

[กะพี่เต่า (ตู้) พี่(ที่ใช้ความสูง)เนียน ]

[สืบสานเจตนารมณ์เอาเสื้อกะพี่ต้าเลยค้นพบว่าจริงๆแล้วพี่เขา "กลัวผู้หญิง!!"]

[พี่พีทอีกแล้ว]

[การแสดงของพี่ๆปี2-4 นำโดยพี่โด่ง สาวเปรี้ยว]

[ตามด้วยการเดินแฟชั่นโชว์ของปี 1--ผีบอลลี่มาเอง]

[พี่ฝรั่ง (แมทธิว) พูดไทยมะด้าย]

[พี่ปั๊ม ปัจจุบันเป็นหัวปี 3]

[อภินันทนาการกล้องโฟโต้ชอป ทำให้พี่ป้องขาวทันตา ^O^]

[รางวัลที่ได้จากไปค่าย(4/6) รวมๆแล้วสีส้มเราได้ตั้ง 6 รางวัลแหน่ะ ]

แอบเสียดายที่ภาพถ่ายคู่กับพี่ผู้หญิงมันเบลอหมดเลยอ่า เอาลงก็คงมองไม่เห็นอยู่ดี เสียดายจัง ไม่รู้ว่าเป็นอาถรรพ์หรืออย่างไร?? T_T

ปล ติดตามรีพอร์ตค่าย 5 สดๆร้อนๆได้ในเอนทรีต่อไปน้า